Blog #4 Tulpen spotten boven Texel

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on whatsapp

De lente brak aan, het werd mooi weer en in Noord Holland begonnen alle bloemenvelden te bloeien. De tulpenvelden veranderde het landschap in een uniek kleurrijk plaatje. Tijd om een fotovlucht naar Texel te gaan plannen. Gezien de tijdsdruk en het weer wat nu echt goed was besloten we binnen een week te gaan en daarom sprak ik af op het Zeelandse vliegveld. Een retourtje Texel met een vlucht die langs de hele Nederlandse kust zou lopen.

Door onderhoudswerkzaamheden aan de Cessna aldaar en door nieuwsgierigheid van mij wilde ik de gok wel wagen om een keer met een ander soort vliegtuig te gaan vliegen. De Cessna werd dit keer verruild voor een Tecnam. Deze tweezitter weegt slechts 400 kg en heeft een kleinere motor en is daardoor ook een stuk goedkoper dan een Cessna. Na bijna 3 jaar en na 47 uur vliegen werd dit keer een ‘vreemde’ kist uit de hangaar gereden om een lange vlucht naar Texel te gaan maken. 

Donderdag 18 april, het was de dag dat er iets meer dan 500 kilometer fotovliegen op de planning stond, en het weer voorspelde een mooie dag. Al heel vroeg liep de wekker en vertrok ik richting Zeeland. Aldaar werd de kist klaargemaakt, volgetankt en de vliegroute bepaald. Kort na de middag stegen we op vanaf vliegveld Midden Zeeland en werd koers gezet richting de Maasvlakte, en vanaf daar werd tot aan IJmuiden een stukje boven open water gevlogen. Boven IJmuiden trokken we een stukje landinwaarts en daar verscheen een kleurrijk landschap. Overal tulpenvelden. De beelden die ik eerder van andere luchtfotografen had gezien logen niet, het wat prachtig!

Al snel kwam Alkmaar in beeld, en daar stonden nog veel meer tulpenvelden in bloei. Boven Schagen moesten we de verkeersleiding vragen om over het gecontroleerde luchtruim van Den Helder te vliegen, maar helaas werd ons de toegang ontzegd. Wat betekende dat we niet over Den Helder naar Texel mochten vliegen, maar een omweg via Den Oever. Kort daarop vlogen we net iets boven Oudeschild het Texelse luchtruim binnen. Na slechts 4 minuten vliegen werd de landing inzet en daar kon je zelfs met je ogen dicht merken dat we Texel zouden naderen. De geur van schapen kwam je letterlijk tegemoet! Een straffe Noordoosten wind zorgde ervoor dat we op de heenvlucht niet zo snel vlogen als normaal, slechts 70 knopen (125 km/u).

Na een zeer vriendelijke ontvangst in de toren van het vliegveld besloten we om een lekker kopje koffie met een appelpuntje te nemen op het terras van het restaurant. En na een lekkere versnapering, een plaspauze en het bijtanken van het vliegtuig vertrokken we een uur na de landing om terug te vliegen naar Zeeland. Via Oosterend staken we de Waddenzee over om weer via Den Oever door de kop van Noord Holland te vliegen en bij Zandvoort namen we weer de kustlijn richting de Maasvlakte. Met de wind in de rug vlogen we nu ineens een heel stuk sneller, de 100 knopen werd gemakkelijk gehaald.  De heenvlucht naar Texel duurde 100 minuten, de terugvlucht slechts 80 minuten. En om 17:15 uur werd toestemming gevraagd om te landen op Midden Zeeland. Een geslaagde dag met mooie foto’s. 

De conclusie van vandaag: Het uitstapje naar een ander soort vliegtuig was mooi, maar daar blijft het ook bij. De Cessna die altijd wordt gebruikt is een heel stuk groter en veel krachtiger, wat mij als fotograaf ook veel meer mogelijkheden geeft. Als we deze route met de Cessna hadden gemaakt waren we er waarschijnlijk een heel stuk sneller. Dus voor de kosten maakt het niet uit, ik betaal het vliegtuig per minuut, dus hoe sneller hoe goedkoper.

Tijdens deze vlucht had ik mijn ‘oude’ camera’s bij me, maar ook een ‘nieuwe’ lens om te kijken of dat beviel. Mijn conclusie achteraf is heel helder: De all-in-one lens van Sigma kon niet op tegen mijn 2 krachtige lenzen van Sigma, en dat betekende dat ik niet anders kon dan opnieuw met de camerawinkel in gesprek gaan. Ten tijde van dit schrijven heb ik mijn Canon’s vervangen voor een Sony Alpha 7. Deze camera heeft een Fullframe sensor i.p.v. een Cropframe sensor. (Beeldsensor 36×24 mm vs 24×16 mm) en met een Sony 24-240 mm lens. Tijd om heel snel de nieuwe camera te gaan testen tijdens een nieuwe vlucht. 

Mijn dank gaat weer uit naar piloot Jeroen Vermue voor de veilige vlucht, en de vriendelijke havenmeesters op Midden Zeeland en Texel. Tot de volgende vlucht!